The Prince of Agnostics(ദൈവ ഭയമുള്ള നാസ്തികൻ)

അങ്ങനെ ഏറെ കാലമായി അവളെ അലട്ടിയിരുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തിന് അവസാനമായി. മനസില്ല മനസ്സോടെ ആണെങ്കിലും ആ നേരം എടുത്ത  ഒരു ഉറച്ച തീരുമാനം ആണ് ഒടുവിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചത്.  ഇത്ര നാൾ ഒരുമിച്ച് വളരെ അടുത്ത് ഇടപഴകിയ ആളുകളെ ഒക്കെ വിട്ടു പോകുക, പ്രേത്യേകിച്ചു ആ ഒരാളെ വിട്ട് പോകുക വളരെ വിഷമം കാര്യമാണ്. പക്ഷെ തന്റെ മാനസിക സന്തോഷത്തിനും സാമ്പത്തിക നഷ്ടം ഒഴിവാക്കുവാനും ഇങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം കൂടിയേ തീരു.  ഇതിലും വലുതായി ഒരിക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് പലതും ഓവർക്കം ചെയ്താണ് ഇന്നിപ്പോ ഈ ഒരു സ്ഥിതിയിൽ എത്തിയത് അപ്പോ ഇതൊക്കെ അതുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ചെറുത്.  അല്ലേലും താരതമ്യം നിർബന്ധം ആണല്ലോ എല്ലാ കാര്യത്തിലും. അവളോർത്തു ചെറുപ്പം മുതൽക്കേ മനസിലേക്ക് കുത്തി നിറച്ചതൊക്കെയും   താരതമ്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ താനായിട്ട് ഒട്ടും കുറക്കുന്നില്ല താനും.. തീരുമാനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച് പേപ്പർ സർക്കാർ മുദ്ര വെച്ച് വന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി ഒരു പിന്മാറ്റം ഇല്ല. ഒരു പാട് കാര്യങ്ങൾ പോകും മുന്നേ ചെയ്യുവാനുണ്ട്. വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക്, ചിര പരിചിതമായ ചില മുഖങ്ങളും, പേരുകളും, ദിന ചര്യകളും ഒക്കെ മാറാൻ പോകുന...

രാവിലേ ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ വരവേറ്റത് 2 മരണ വാർത്ത കേട്ടിട്ടാണ്.. ഒന്ന് കേരളക്കരയെ ഒന്നാകെ വിഷമിപ്പിച്ച ജെൻസന്റെ മരണ വാർത്ത ആയിരുന്നു.. കഴിഞ്ഞ ദിവസം അപകട വാർത്ത അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽക്ക് നേരിട്ട് കണ്ടിട്ടോ സംസാരിച്ചിട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എങ്കിൽ പോലും ആൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കരുതേ എന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ, ആ ഒരു അപകട വാർത്ത അറിഞ്ഞ എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുക, പ്രാർത്ഥിച്ചിരിക്കുക ഒക്കെ അത് തന്നെ ആകും.. പക്ഷെ എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥന വിഫലമാക്കി ശ്രുതിയെ തനിച്ചാക്കി ജെൻസൺ തിരിച്ചു വരവില്ലാത്ത ഒരു യാത്രക്ക് പോയി.. ഉരുൾപൊട്ടലിന്റെ നഷ്ടങ്ങൾ നൽകിയ വേദന കടിച്ചമർത്തി വീണ്ടും ഒന്നു ജീവിതത്തിൽ പ്രതീക്ഷ പുലർത്തി വന്ന ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം വീണ്ടും ഒറ്റക്കാക്കി മരണം എന്ന വില്ലൻ.... മറ്റൊന്ന് ഭാര്യക്ക് ഒപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരു സാറിന്റെ സഹോദരി..  ഡൌൺ സിന്ധ്രോം ബാധിച്ച ആ സഹോദരി മരണപെട്ടത് ഹൃദയാഘാതം മൂലമായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ മരണ ശേഷം സുഖമില്ലാത്ത സഹോദരിയുടെ ക്ഷേമത്തെ കരുതി ഒരു കെയർ ഹോമിലാക്കി ഒറ്റക് ജീവിച്ചു വന്ന അദ്ദേഹം ആ സഹോദരിയുടെ മരണത്തോടെ കൂടി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒറ്റക്കായി... ഒന്ന് കരയാൻ പോലുമാകാതെ വിറങ്...

To acquire knowledge, one must study; but to acquire wisdom one must observe..   ~ Marilyn Vos Savant.... നമ്മൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടുന്ന വ്യക്തികളും നമ്മെ ഒന്നല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു തരത്തിൽ സ്വാധീനിക്കാൻ കഴിയുന്നോർ ആകും.. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ നാം കണ്ടുമുട്ടുന്ന or പരിചയപ്പെടുന്ന ഓരോ വ്യക്തികളും നമുക്ക് ഒന്നുകിൽ ഒരു അനുഗ്രഹം ആകാം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വലിയ പാഠം നൽകുന്നോർ ആകാം.. ചിലർ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു അനുഗ്രഹമായി ഏറെ കാലം ഉണ്ടാകാം, മറ്റു ചിലർ ഋതുക്കളെ പോലെ വന്നു പോകാം, എന്നാൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും ദിന രാത്രങ്ങളെ പോലെ വന്നു പോകുകയുംമാകാം.. ദൈര്‍ഘ്യം എന്ത് തന്നെ ആയാലും ഓരോ വ്യക്തികളും നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ അനുഭവങ്ങളും ഒപ്പം പാഠങ്ങളും നൽകിയാകും പോകുക അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരുതരത്തിൽ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വന്നു പോകുന്ന ഓരോ വ്യക്തികളും നമുക്ക് അനുഗ്രഹമാണ്.. ചിലർ നമുക്ക് ഒരു വ്യക്തി എങ്ങനെ ആകണമെന്നും, ഓരോ കാര്യങ്ങളും എങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്നും മനസിലാക്കി തരുമ്പോൾ മറ്റു ചിലർ ഇങ്ങനെ ഒരിക്കലും ആകരുത് എന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു.. ജീവിതത്തിൽ വന്നു പോകുന്ന ഓരോ വ്യക്തികളെയും സസൂക്ഷ്മമം നിരീക്ഷിച്ചാൽ അവർക്...

ഒരു കഥ ശൊല്ലട്ടുമാഈ കഥ നടക്കുന്നത് അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു നാട്ടിലാണ്. തണുപ്പാണേൽ നല്ല മരം കൊച്ചുന്ന തണുപ്പും ചൂടാണേൽ ചുട്ടുപൊള്ളിക്കുന്ന ചൂടുമൊക്കെ ഉള്ള ഒരു വിദേശ രാജ്യത്ത് നടന്ന ഒരു കഥ.നല്ല മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന ഡിസംബർ കാലം. സമയം ഏകദേശം രാത്രി 9 മണിയോടടുക്കുന്നു. ആ സമയം പതിവ് പോലെ പുറത്ത് നല്ല മഞ്ഞു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് വിജനമായ നിരത്തുകൾ. ഏകാന്തമായ ആ നിരത്തിലൂടെ ഒരു വൃദ്ധൻ നടന്നു നീങ്ങുന്നു. അകത്തു പല വീടുകളിലും നെരിപ്പോടുകൾ എരിയുന്നതും . അവക്ക് ചുറ്റും കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ഒക്കെയും കൂടിയിരുന്നു തീ കായുന്നത് ആ വൃദ്ധൻ സന്തോഷത്തോടെയും എന്നാൽ തെല്ലൊരു വിഷമത്തോടെയും കണ്ടു കൊണ്ട് ആ മഞ്ഞിലൂടെ നടന്നു നീങ്ങി. സ്വന്തമായി ആ വൃദ്ധന് ഒരു വീടില്ലായിരുന്നു, ബന്ധു ജനങ്ങളും. ആരേലുമൊക്ക സഹായിക്കുന്ന ഭക്ഷണവും കഴിച്ചു എവിടേലും ഒക്കെ കിടന്നുറങ്ങി ജീവിതം നീക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ, ആ നാട്ടുകാരുടെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു 'homeless man'.മഞ്ഞു കാലമായാൽ ഭക്ഷണം ലഭിക്കാൻ ചിലപ്പോൾ പ്രയാസമാണ്, കിട്ടിയാൽ കഴിക്കും ഇല്ലെങ്കിൽ പട്ടിണി പക്ഷെ  ആരോടും പരിഭവം ഇല്ലാതെ, തന്റെ അവസ്ഥയെ കുറിച്ചോർത്തു പരിതപിക്കാതെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ജീവ...

അയാൾ ആകെ നിരാശനായിരുന്നു... എല്ലാത്തിനോടും വല്ലാത്ത വിരക്തി.. ജീവിതം തന്നെ മടുത്തു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. ഒരു പെരുമഴ പെയ്ത് തോർന്നിരിക്കുന്നു, അയാൾ ആ തിരക്കേറിയ ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ കമ്പി കസേരയിൽ നനഞൊട്ടിയ വസ്ത്രങ്ങളുമായി  ഇരുന്നു.. അയാൾ നിശ്ചലനയിരുന്ന് എന്തോ ചിന്തയിലായിരുന്നു, എങ്കിലും അയാൾക്ക് ചുറ്റും സമയം അതിവേഗം സഞ്ചരിച്ചു,  അനേകം ജീവനുകളും, ജീവിതങ്ങളും കടന്നു പോയി.. ചിലർ അയാളുടെ ഇരുപ്പിനെ പുച്ഛിച്ചു കടന്നു പോയി, മറ്റു ചിലർ സഹതാപ ഭാവത്തിലും... വേറെ ചിലർ ഒരു പടി കൂടി കടന്നു, എന്താ ഇവിടിരിക്കുന്നെ, എങ്ങോട്ടാ പോകേണ്ടത്, വീട്ടിൽ പോകണ്ടേ, എന്താ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നേ, ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന മതിയോ അങ്ങനെ അങ്ങനെ കുറെ ചോദ്യങ്ങളുമായി വന്നു പോയി. ചോദ്യങ്ങൾ കേട്ടെങ്കിലും ഒന്നും കേൾക്കാത്തതായി ഭാവിച്ചിരുന്ന അയാൾ കേൾക്കെ ചോദ്യം ചോദിച്ചവർ പരസ്പരം വെള്ളം ആണെന് തോനുന്നു എന്നൊക്കെ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു കൂട്ടത്തിൽ ഒരു കിളവൻ എവിടുന്നോ കഞ്ചാവ് വലിച്ചു കയറ്റിയിട്ടിരിക്കുവാ എന്ന കമന്റുകളും ഒക്കെ പാസാക്കി നീങ്ങി... ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരുന്ന അയാൾ മനസിലോർത്തു, എങ്ങോട്ടേലും പോകണം, എല്ലാം മടുത്തു, ജീവിതമേ മടുത്തു എവി...

ജീവിതത്തിൽ തെറ്റുകൾ പറ്റാത്തവർ വളരെ ചുരുക്കമാണ്. പക്ഷെ പറ്റിയത് അബദ്ദമാണെന്നോ, ചെയ്തത് തെറ്റാണെന്നൊ മനസിലാകാത്തവർ ആണ് കൂടുതലും. ആ നേരത്തിന്റെ ശരികൾ ആണ് പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ തെറ്റുകൾ ആയി മാറുന്ന ശരികൾ പലതും. അതിനാൽ തന്നെ ഒരു സമയത്തെ ശരികൾ തെറ്റായി മാറുമ്പോഴേക്കും തിരുത്തുവാൻ കഴിയാത്ത ഒരു തലത്തിലേക്ക് അത്‌ മാറിയിട്ടുണ്ടാകും... ഒരിക്കലെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ഒരു റീവൈൻഡ് ബട്ടൺ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നാഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരാളും ഉണ്ടാകില്ല. പിന്നിട്ട വഴികളിലെ അനുഭവ സമ്പത്തും, പാഠങ്ങളും ഒക്കെ ഉൾക്കൊണ്ട് ഒന്ന് റീവൈൻഡ് അടിച്ചു ഇളം പ്രായത്തിലേക്ക് തിരികെ പോകുക. ചില ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ ഒക്കെ തിരുത്തൽ നടത്തുക. അതനുസരിച്ചു മുന്നോട്ട് മാറിയ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളുമായി മുന്നോട്ട് പോകുക. തെറ്റ് പറ്റിയ തീരുമാനങ്ങൾ, സാഹചര്യങ്ങൾ ഒക്കെ മനസിലാക്കി തിരികെ പോയി അവയൊക്കെ തിരുത്തി ജീവിതത്തെ മറ്റൊരു ദിശയിലേക്ക്, പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുക..... ആലോചിക്കാൻ നല്ല രസമാണ് സിനിമയിലൊക്കെ കാണാനും പക്ഷെ ജീവിതത്തിൽ അങ്ങനെ ഒന്നുണ്ടാകില്ല... ഒരു റീവൈൻഡ് ബട്ടൺ... പക്ഷെ തെറ്റ് തിരുത്തുവാൻ ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുള്ള...